ME

Ik ben Jesse, 37 lentes jong en geboren met Cystic Fibrosis, ook wel Taaislijmziekte genoemd. Ik kom uit een gezin van 4 (vader, moeder & broer). Mijn broer van 37 is verstandelijk gehandicapte en deels autistisch. 

 

Ik ben opgeroeid in Oudheusden aan de rand van Brabantse land. Mijn beide ouders komen echter uit  de regio Rotterdam. Dus een echt dialect zul je bij mij niet aantreffen en ook de carnaval gaat grotendeels aan mij voorbij. 

Mijn grootste passies zijn tennis en muziek. Verder fotografeer ik graag en hou ik erg van schilderkunst. De afgelopen ben ik me ook steeds meer gaan verdiepen in de filosofie en psychologie. Verder ben ik graag op reis. Berlijn is mijn stad en Wales mijn land. 

Vanaf half 2017 is er en totaal nieuwe fase in mijn leven aangebroken. Na dat ik 2 ½ jaar op de wachtlijst te hebben gestaan voor 2 nieuwe longen, ben ik begin mei 2017 succesvol getransplanteerd. Helaas heb ik door een forse complicatie 5 weken langer in het ziekenhuis moeten doorbrengen. Gelukkig hebben de longen er niet onder geleden en zit er nog steeds rek in. Waar het stopt? Ik ging de operatie in met 17% longfunctie en inmiddels is deze bijna 5 maanden later weer gegroeid naar rond de 80 %.

 

Ik ben enorm blij dat ik deze geweldige kans heb gekregen en zie de toekomst met veel vertrouwen tegemoet. Ik ben mijn donor, maar ook de nabestaande 'eeuwig dank verschuldigd'. 

In 2002 heb ik er bewust voor gekozen om te laten afkeuren, zodat ik op mijn manier en tempo een goede bijdrage kan leveren aan de maatschappij en genoeg tijd overhoud om te genieten van alles en iedereen om me heen. Inmiddels denk ik weer na over een opleiding, al wil ik me het eerste jaar nog vooral focussen op mijn herstel en het genieten van bakken luchten die ik ineens heb.

 

Ik heb mijn ziekte altijd goed kunnen accepteren, o.a. door dingen los te laten waar ik toch geen grip op heb. Ik ben dan ook nog nooit verbitterd geweest. Het leven is me overkomen en heeft me tot nu toe al heel veel moois gebracht

 

Wat betreft de toekomst? We zien het wel. Niemand zal mij uiteindelijk echt kunnen vertellen waar ik over 5 jaar sta, zit of lig. Suprise!!!