Grenzen Vervagen

"A long long time ago i can still remember....."


Ik moet mijn blog bijna virtueel afstoffen vandaag voor dat ik begon met de eerst letters de typen, want het is wel weer even geleden dat ik wat heb substantieels heb toegevoegd op tekstueel gebied. Nu hoor ik u denken is jouw blog dan zo substantieel;  kan je na nagaan hoe lang geleden het is!


De helft van de popwereld is inmiddels overleden en Ken is aan de macht gekomen aan de overkant van de plas... 'Hila'rarisch. Ik vind hem leuk!


En wat gebeurde er voor schokkende dingen na mijn optreden bij 1 vandaag?  Eigenlijk niet veel, de telefoon ging niet meer over als anders en op een paar mensen die mij herkende of twijfelde of ze mij herkende, kan ik nog steeds veilig over straat. Geen Boerkini tijdens het tennissen... helemaal niks. 


Wel werd ik in die zelfde periode door mijn Fysio in Dekkerswald gevraagd om op 10 november te komen spreken op een symposium voor fysiotherapeuten. Weer een nieuwe ervaring en eigenlijk ook best spannend. Nu had ik in mijn tijd bij het Liliane Fonds als eens voor een klas gestaan die zo uit New Kids Turbo was komen lopen, dus wat betreft kon het nooit veel spannender meer worden.

Uiteindelijk liep het ook als een trein. Na dat ik wat onhandig bijna mijn laptop liet flikkeren, waren de 30 minuten spreektijd zo voorbij. Voor dat ik het wist liep ik weer met een vette smile op mijn gezicht door de stromende regen naar het bushokje. Geen druppel water kon mijn humeur nog verpesten. Dit was een heel mooi begin van de winter! 


Wat deed ik verder in het najaar buiten het niet halen van de griepprik? Vooral goed in mijn vel zitten en weer een hoop 'extra' sporten. Daarnaast waren er natuurlijk de feestdagen waar ik normaal geen drol om geef, maar ik moet bekennen, eigenlijk was het best gezellig en ik ben een Minion kussen rijker! Wat ik met Minions heb? Nothing really special, maar ik vind die gele muppets gewoon leuk. Ik wordt er vrolijk van! Banana!!!!!!!!!!


Verder waren er natuurlijk de sokken en de vaatdoekjes van mijn moeder. God wat weet dat mens mij altijd op te fleuren.... Krijgen jullie ook altijd van die nuttige cadeaus? Waarom maakt Sylvana daar geen issue van? 


Ik moest weer even een bruggetje hebben naar Trump mensen... Wat moeten we met die man?  Ik krijg er geen Trumptower van.... Ik moet als maar denken aan een aflevering van South Park, The Last of the Meheecans, waar Cartman en de rest van de kids Texans vs. Mexicans spelen.


 "There's a heap of Mexicans out there who want nothin' more than to sneak past our border, and we've gotta stop them!"


Voor de rest wil ik het er bij laten en hopen dat Trump zijn land niet meesleept in een gigantische val door zijn protectionistische maatregelen. 


"They're all living the good life while I'm, while I'm stuck out here in Meheeco. I am... The Last of the Meheecans."


Toen was het al weer oudjaar en weer was er geen hoofdprijs.... 5 euro, nou ja het is in ieder geval wat. De loten had ik gekregen met een heerlijke fles Chamapagne dus ik had sowieso geen klagen.

 

En dan komen de voornemens, althans dat is waar veel mensen het altijd over hebben. Ik doe daar eigenlijk nooit aan mee onder het mom dat een nieuw jaar geen reden moet zijn om iets laten of dan wel te beginnen. Dat kan ook op 12 mei, of 24 juli, toch?
Ik was in de kerstvakantie al gestart met extra krachttraining, want ondanks de mooie cijfers tijdens de laatste controle, waren en vooral op armkracht gebied nog wel verbeterpuntjes. Ik wil echt zo fit mogelijk de transplantatie in gaan. Het wordt hoe dan ook een heftig ingreep waarbij alle beetjes helpen denk ik dan maar. En wie weet wanneer we weer aan de beurt zijn? 
Inmiddels sta nu al weer meer dan 2 jaar op de lijst. Januari loopt al weer langzaam naar zijn einde. Over ruim 5 maanden wordt ik al weer 37 jaar en zo vliegt de tijd voor bij als je er geen erg in hebt, ook met CF! Misschien juist ook wel met CF? Al zullen voor sommige mensen de dagen misschien juist wel ontzettend lang duren....

Waar ik kan zal ik ze zolang mogelijk blijven vullen met leuke dingen en zo heb ik weer een gammel bruggetje naar het maken van een video die ik begin deze week in elkaar heb gezet over mijn leven met CF. Weer wat nieuws maar ook heel tof! 

Eind vorige week mailde een CF maatje mij of ik wat wilde doen voor een vriendin van haar i.v.m. haar VIG Opleiding. Natuurlijk zij ik meteen ja, want nee dat komt eigenlijk niet in mijn woorden boek voor. Alleen toen ik te horen kreeg dat het al een kleine week later af moest zijn krabde ik me toch nog even achter de oren. Want hoe ga ik dit doen? Ik had alleen een klein filmpje gemaakt voor de CF dag afgelopen jaar, maar dit moest echt wat professioneler. 

Uiteindelijk keek in naar een stapel boeken met een camera er op. Nu is dat ook niet echt het summum van professionaliteit hoor ik u weer meedenken? Ik heb een statief, maar die heeft niet echt een klik met mijn nieuwe systeemcamera. Het is meer een soort Babolat tennisracket, het schuurt en de lak vliegt er binnen no time van af.  

Maar goed het heeft gewerkt. Ik heb wel met wat gevloek her en der minimaal 30 keer de eerste paar zinnen opnieuw moeten doen, maar toen het eenmaal liep heb ik de het aan één stuk door geluld. Wat dat betreft hoef je er bij mijn niet veel in te gooien

Ik ben blij met het resultaat, al zitten er een paar kleine statistische foutjes in, maar goed hopelijk worden die mij vergeven! Ik wordt ook elke keer weer een jaartje ouder! 

Write a comment

Comments: 0